به گزارش روابط عمومی بنیاد حضرت مهدی موعود (عج) استان قزوین، در آستانه نهم ربیعالاول، سالروز آغاز امامت حضرت ولیعصر (عج)، حجتالاسلام والمسلمین سیداسماعیل موسوی رئیس دفتر نمایندگی شورای سیاستگذاری ائمه جمعه استان قزوین و کارشناس مهدویت در گفتوگو با روابط عمومی بنیاد استان، این مناسبت را فرصتی ارزشمند برای تجدید عهد با امام زمان (عج)، تقویت معرفت مهدوی و تبیین وظایف منتظران دانست.
مشروح این گفتوگو را در ادامه میخوانید:
مهدویت چه جایگاهی در اعتقادات شیعه دارد و چرا به آن «امیدبخشترین آموزه دینی» گفته میشود؟
مهدویت یکی از اساسیترین باورهای اعتقادی شیعه و ادامه مسیر امامت است. اعتقاد به وجود حضرت ولیعصر (عج) به عنوان آخرین حجت الهی، نشاندهنده استمرار هدایت الهی در طول تاریخ است. در نگاه شیعه، امام زمان (عج) امام زندهای است که مسئولیت هدایت معنوی جامعه را بر عهده دارد و ظهور ایشان تحقق وعده الهی برای برقراری عدالت و گسترش حق در سراسر جهان خواهد بود.
مهدویت را میتوان یکی از امیدبخشترین آموزههای دینی دانست؛ زیرا به انسان نوید میدهد که آینده جهان به سمت پیروزی حق، عدالت و ارزشهای الهی حرکت خواهد کرد. این باور، انسان را به تلاش، مسئولیتپذیری و اصلاح خود و جامعه دعوت میکند و موجب میشود در برابر مشکلات و سختیها دچار ناامیدی نشود. بنابراین، انتظار در فرهنگ مهدوی نه به معنای صرفاً چشمبهراه بودن، بلکه به معنای حرکت و آمادگی برای ساختن جامعهای شایسته ظهور است.
مهمترین وظایف منتظران امام زمان (عج) در دوران غیبت چیست و چگونه میتوان آنها را در زندگی روزمره عملی کرد؟
مهمترین وظیفه منتظران در دوران غیبت، شناخت صحیح امام زمان (عجلالله تعالی فرجهالشریف)، تقویت ایمان و حرکت در مسیر رضایت الهی است. انتظار واقعی تنها یک باور قلبی نیست، بلکه باید در رفتار و سبک زندگی انسان نمود پیدا کند. خودسازی، رعایت اخلاق اسلامی، انجام واجبات، دوری از گناه، تقویت روحیه عدالتخواهی و تلاش برای اصلاح خود و جامعه از مهمترین وظایف یک منتظر حقیقی به شمار میرود.
عملی کردن فرهنگ انتظار در زندگی روزمره از رفتارهای ساده اما اثرگذار آغاز میشود؛ مانند صداقت در گفتار و عمل، رعایت حقوق دیگران، خدمت به مردم، مسئولیتپذیری اجتماعی و تلاش برای گسترش خوبیها در جامعه. همچنین منتظر واقعی باید همواره روحیه امید و پویایی داشته باشد و با کسب معرفت نسبت به امام زمان (عج)، خود را برای یاری آن حضرت و قرار گرفتن در مسیر تحقق جامعه مهدوی آماده کند.
در حقیقت، جامعه منتظر از انسانهای مسئول و آگاه شکل میگیرد؛ بنابراین هر فرد باید به اندازه توان خود در مسیر تحقق ارزشهای الهی گام بردارد. حضور در فعالیتهای فرهنگی و اجتماعی، کمک به رفع مشکلات دیگران، ترویج اخلاق و معنویت در خانواده و جامعه و مقابله با بیتفاوتی نسبت به مسائل پیرامونی، از جلوههای عملی انتظار است. کسی که خود را پیرو امام زمان (عج) میداند، باید تلاش کند در رفتار و عملکرد خود نمونهای از جامعهای باشد که در انتظار تحقق عدالت جهانی است.
نهم ربیعالاول چه اهمیتی در فرهنگ مهدوی دارد و چرا این روز مورد توجه شیعیان است؟
نهم ربیعالاول در فرهنگ مهدوی از جایگاه ویژهای برخوردار است؛ چراکه در باور شیعیان این روز، آغاز امامت حضرت ولیعصر (عجلالله تعالی فرجهالشریف) پس از شهادت امام حسن عسکری (علیهالسلام) و ادامه مسیر امامت الهی است. این مناسبت، یادآور استمرار هدایت الهی و حضور حجت خدا در میان بندگان است و فرصتی برای توجه بیشتر به جایگاه امام زمان (عج) و مسئولیت انسانها در دوران غیبت به شمار میآید.
این روز تنها یک مناسبت تقویمی نیست، بلکه فرصتی برای تجدید عهد با امام عصر (عج)، افزایش معرفت نسبت به آن حضرت و بازنگری در سبک زندگی منتظرانه است. شیعیان در این مناسبت تلاش میکنند با دعا، برنامههای فرهنگی و معرفتی، ارتباط خود را با امام زمان (عج) تقویت کرده و وظایف خود را به عنوان یک منتظر واقعی مرور کنند.
نهم ربیعالاول میتواند زمینهای برای تبیین صحیح فرهنگ انتظار در جامعه، بهویژه برای نسل جوان باشد؛ چراکه انتظار حقیقی، تنها اظهار محبت و علاقه قلبی نیست، بلکه همراه با خودسازی، مسئولیتپذیری، تلاش برای گسترش عدالت و آماده شدن برای یاری امام زمان (عج) است. به همین دلیل، این روز در فرهنگ شیعی فرصتی برای حرکت بیشتر در مسیر تحقق جامعهای مهدوی و امید به آیندهای سرشار از عدالت و معنویت محسوب میشود.
تفاوت «انتظار حقیقی» با انتظار منفعلانه چیست و یک منتظر واقعی چه ویژگیهایی دارد؟
تفاوت اصلی میان انتظار حقیقی و انتظار منفعلانه در نوع نگاه انسان به مفهوم انتظار است. انتظار منفعلانه به این معناست که فرد تنها منتظر وقوع یک اتفاق باشد و هیچ نقشی برای خود در مسیر تحقق اهداف الهی قائل نباشد؛ در حالی که این نگاه با فرهنگ مهدوی سازگار نیست. در آموزههای اسلامی، انتظار یک حرکت آگاهانه و همراه با مسئولیت است که انسان را به تلاش برای اصلاح خود و جامعه دعوت میکند.
منتظر واقعی کسی است که علاوه بر محبت و اعتقاد قلبی به امام زمان (عجلالله تعالی فرجهالشریف)، در مسیر رشد معنوی، اخلاقی و اجتماعی خود گام برمیدارد. خودسازی، تقویت ایمان، رعایت حقوق دیگران، عدالتخواهی، خدمت به مردم، مقابله با ظلم و تلاش برای گسترش ارزشهای الهی از مهمترین ویژگیهای یک منتظر حقیقی است.
در حقیقت، انتظار یعنی آماده شدن برای یاری امام زمان (عج) و ساختن جامعهای که شایستگی پذیرش حکومت عدالتگستر آن حضرت را داشته باشد. انسان منتظر، فردی امیدوار، پویا و مسئولیتپذیر است که به جای بیتفاوتی، تلاش میکند در حد توان خود زمینه تحقق آرمانهای مهدوی را فراهم کند.
جوانان امروز چگونه میتوانند ارتباط عمیقتر و مؤثرتری با امام زمان (عج) برقرار کنند؟
ارتباط با امام زمان (عجلالله تعالی فرجهالشریف) تنها به اظهار علاقه و محبت قلبی محدود نمیشود، بلکه نیازمند شناخت، عمل و حرکت در مسیر رضایت آن حضرت است. نخستین گام برای ایجاد ارتباط عمیق با امام عصر (عج)، افزایش معرفت نسبت به شخصیت، جایگاه و اهداف ایشان است؛ زیرا هرچه شناخت انسان نسبت به امام بیشتر شود، پیوند قلبی و عملی او نیز عمیقتر خواهد شد.
جوانان میتوانند با مطالعه منابع معتبر مهدوی، حضور در جلسات معرفتی، انس با قرآن و دعاهایی مانند دعای عهد و زیارت آلیاسین، ارتباط معنوی خود را با امام زمان (عج) تقویت کنند. البته این ارتباط زمانی اثرگذار خواهد بود که در رفتار و سبک زندگی نیز نمود پیدا کند؛ یعنی جوان منتظر در مسیر اخلاق، پاکی، مسئولیتپذیری، کسب علم، خدمت به دیگران و اصلاح جامعه حرکت کند.
امروز جوانان با توجه به ظرفیتهای علمی، فرهنگی و رسانهای که در اختیار دارند، میتوانند نقش مهمی در ترویج فرهنگ مهدویت ایفا کنند. تولید محتوای صحیح در فضای مجازی، پاسخگویی به شبهات، امیدآفرینی در جامعه و حضور در فعالیتهای فرهنگی و اجتماعی از جمله راههایی است که میتواند آنان را به عنوان نسل زمینهساز ظهور در مسیر یاری امام زمان (عج) قرار دهد.