به گزارش روابط عمومی بنیاد فرهنگی حضرت مهدی (عج) استان اردبیل، حجتالاسلام والمسلمین طه نجفینژاد در سخنرانی خود در صدا و سیمای جمهوری اسلامی شبکه سبلان، با استناد به آیه مبارکه «کُنتُمْ خَیْرَ اُمَّهٍ اُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ…»، به بررسی دقیقِ جایگاه مهدویت در تراز اول ایمان پرداخت.
وی در تحلیل جایگاه امام زمان (عج) و پیروان ایشان، از مفهوم «مبعوث منتظر» با دو لایه معنایی یاد کرد:
امام به عنوان مبعوث منتظر: امامی که از سوی خداوند مبعوث شده و اکنون در انتظار یاران راستین خود است.
امت به عنوان مبعوث منتظر: امتی که در این دوران خاص، مبعوث و برانگیخته شدهاند و خود در انتظار ظهور مصلح هستند.
ضرورت پنهان ماندن ولادت امام (عج)
حجتالاسلام نجفینژاد با بررسی ابعاد تاریخی ولادت حضرت مهدی (عج)، تاکید کرد که اعلام بایستگی امام و اظهار تولد ایشان، تنها برای خواص شیعه و در شرایط خاص بوده است. وی برای تبیین این موضوع به سه مورد مستدل اشاره کرد:
نامه امام به احمد بن اسحاق قمی: که در آن تاکید شده ولادت ایشان باید نزد او مستور بماند و از عموم مردم پنهان باشد.
حواله پرسشهای سعد بن عبدالله: که نشاندهنده مدیریت دقیق جریان ولادت توسط امام عسکری (ع) بود.
داستان ابوالادیان: به عنوان یکی از شواهد تاریخی می باشد، روایتی که نشان میدهد چگونه با وجود تلاشهای دشمن برای شناسایی امام، از طریق شخصیتهایی که تحت نظارت و اطمینان امام بودند، اخبار و مسائل مربوط به حضرت از دید دشمن پنهان میماند و تنها به دست شیعیان خاص میرسید.
چالشهای دوران امام عسکری (ع) و شب ولادت
وی در ادامه افزود که امام حسن عسکری (ع) در دوران قبل و بعد از تولد فرزند خود، با وظیفهای بسیار بزرگ و از نظر عرفی متناقض روبرو بود؛ وظیفه «پنهانسازی وجود فرزند» برای مقابله با دشمنانی که قصد جان ایشان را داشتند. او این وضعیت را با دوران حضرت موسی (ع) مقایسه کرد.
نجفینژاد تصریح کرد که این پنهانکاری به قدری دقیق بوده که حتی «حکیمه خاتون»، عمه امام عسکری و از نزدیکترین بستگان، نیز در شب ولادت از جریان دقیق آن مطلع نبود. همچنین وی به فشار شدید ماموران خلیفه عباسی اشاره کرد که پس از شهادت امام عسکری (ع)، تمام خانه و احتمال بارداری همسر ایشان را با دقت تفتیش میکردند تا از وجود حضرت مطلع شوند.