نشست مهدوی با موضوع ذکر عملی و آمادگی برای ظهور در زاهدان برگزار شد
به گزارش روابط عمومی بنیاد فرهنگی حضرت مهدی موعود(عج) استان سیستان و بلوچستان، نشست مهدوی با حضور جمعی از خانواده‌ها، نوجوانان و جوانان در محل مهدیه خانگی زاهدان در شامگاه چهارشنبه بیست و دوم مهرماه برگزار شد.
در این مراسم ضمن قرائت زیارت آل یاسین، شهریاری از اساتید مهدوی استان با بیان اینکه جلسات مهدیه‌های خانگی فرصت مناسبی برای گفت‌وگوی صمیمانه، پرسش و پاسخ و طرح مباحث مهدوی از زوایای مختلف است، به بررسی موضوع ذکر خداوند و نقش آن در آمادگی برای ظهور پرداخت.
این استاد مهدوی با اشاره به آیات قرآن کریم درباره تسبیح موجودات، از نوجوانان و جوانان حاضر در جلسه پرسید که آیا همه موجودات عالم، حتی اشیای پیرامون ما، خداوند را تسبیح می‌کنند یا خیر. با طرح مثال‌هایی از میز، چوب، شیشه، فلز و دیگر اشیای اطراف، حاضران را به تفکر درباره این موضوع دعوت کرد و افزود: خداوند متعال می‌فرماید هر آنچه در آسمان‌ها و زمین است، خداوند را تسبیح می‌کند؛ بنابراین عالم هستی یک مجموعه زنده و در حال حرکت و تسبیح است.
شهریاری ادامه داد: حتی کوچک‌ترین ذرات عالم نیز از اجزایی تشکیل شده‌اند که در ساختار اتمی خود در حال حرکت و گردش هستند. ما بسیاری از این حرکات را نمی‌بینیم، اما عالم هستی لحظه‌ای از حرکت و تسبیح خداوند بازنمی‌ایستد. انسان نباید از این قافله تسبیح و بندگی عقب بماند. سلول‌های بدن ما نیز در حال انجام وظیفه و بندگی خداوند هستند، اما ممکن است خود انسان از ذکر و یاد خدا غافل شود.
وی در ادامه با بیان اینکه ذکر خداوند تنها به گفتن سبحان‌الله و اذکار زبانی محدود نمی‌شود، گفت: ذکر دو بُعد دارد؛ ذکر زبانی و ذکر عملی. اینکه انسان با نیت الهی برای انجام یک کار خیر حرکت کند، در یک جلسه مهدوی شرکت کند، برای ترویج معارف اهل‌بیت(ع) قدم بردارد و یا برای خدمت به دیگران اقدامی انجام دهد، همه می‌تواند مصداق ذکر عملی باشد.
شهریاری با اشاره به برگزاری این جلسه در یک مهدیه خانگی اظهار داشت: همین که خانواده‌ای با نیت الهی در خانه خود را به روی جوانان و خانواده‌ها باز می‌کند، برای برگزاری یک جلسه مهدوی برنامه‌ریزی می‌کند، پذیرایی فراهم می‌کند و زمینه حضور دیگران را فراهم می‌سازد، در حقیقت در مسیر ذکر عملی خداوند گام برداشته است. هر فردی که در این مسیر اقدامی انجام می‌دهد، از خرید و آماده‌سازی وسایل گرفته تا پذیرایی و فراهم کردن فضای جلسه، اگر با نیت الهی باشد، در مسیر بندگی خداوند قرار گرفته است.
این مدرس مهدوی در بخش دیگری از سخنان خود با طرح این پرسش که چرا ذکر می‌گوییم؟بیان کرد: ذکر و عمل صالح باید موجب رشد و ارتقای انسان شود؛ انسان باید از نظر معنوی ارزشمندتر شود و به جایی برسد که خداوند روی او حساب کند.
وی با استفاده از مثال تبدیل شدن یک فلز کم‌ارزش به طلا و سپس ارزشمندترین گوهرها، تصریح کرد: ما باید تلاش کنیم جنس وجودمان را تغییر دهیم؛ یعنی از نظر ایمان، معرفت، عمل و مسئولیت‌پذیری رشد کنیم و به انسانی تبدیل شویم که در مسیر خداوند ارزشمند و قابل اعتماد باشد.
این استاد مهدوی در ادامه، با بیان مثالی از سخنان حجت‌الاسلام والمسلمین قرائتی، موضوع آمادگی جامعه برای ظهور را برای حاضران تشریح کرد. فرض کنید در یک محله، چراغ‌های خیابان یکی پس از دیگری نصب می‌شوند، اما برخی افراد آنها را تخریب می‌کنند. اگر یازده چراغ شکسته شود، طبیعی است که مسئولان برای نصب چراغ دوازدهم نیازمند اطمینان از مراقبت مردم باشند.
شهریاری با طرح این پرسش که برای حفظ چراغ دوازدهم چه باید کرد؟ از نوجوانان و جوانان حاضر در جلسه خواست راهکارهای خود را بیان کنند. حاضران نیز پیشنهادهایی مانند مراقبت از چراغ، آموزش و تربیت افراد محله، تشکیل گروه‌های مردمی و همکاری و هماهنگی اهالی را مطرح کردند.
وی این مثال را به مسئله ظهور حضرت ولی‌عصر(عج) مرتبط کرد و گفت: اگر ما منتظر ظهور امام زمان(عج) هستیم، باید از خود بپرسیم آیا برای حفظ و یاری امام خود آمادگی داریم یا خیر؟ آیا جامعه‌ای ساخته‌ایم که بتواند از امام و رهبر الهی خود حمایت و حفاظت کند؟
شهریاری با تأکید بر اینکه انتظار واقعی با اقدام و آمادگی همراه است، اظهار داشت: نمی‌توان همه امور ظهور را تنها به امدادهای غیبی واگذار کرد. منتظر واقعی باید خود را برای شرایط ظهور آماده کند.
این مدرس مهدویت افزود: آمادگی برای ظهور ابعاد مختلفی دارد؛ آمادگی علمی، فرهنگی، اجتماعی، اخلاقی، معنوی و حتی آمادگی برای دفاع و حفاظت از جامعه اسلامی. اگر می‌خواهیم جامعه‌ای آماده برای ظهور داشته باشیم، باید علم و فناوری را ارتقا دهیم، جوانان را تربیت کنیم، در میدان اجتماعی حضور داشته باشیم، با یکدیگر هماهنگ شویم و برای شرایط مختلف آمادگی کسب کنیم.
وی با اشاره به مفهوم بسیج محله در مثال مطرح‌شده، خاطرنشان کرد: منظور از این مثال آن است که مردم باید نسبت به محیط و جامعه خود احساس مسئولیت داشته باشند و برای حفظ ارزش‌ها و امنیت جامعه، سازمان‌یافته و هماهنگ عمل کنند. جامعه منتظر جامعه‌ای است که هر کدام از افراد آن در حد توان مسئولیتی را برعهده بگیرند؛ یکی در عرصه علم و فناوری فعالیت کند، دیگری در عرصه فرهنگی و تربیتی، فردی در عرصه خدمت اجتماعی و دیگری در عرصه دفاع و حفاظت از ارزش‌ها.
این مدرس مهدوی خطاب به نوجوانان و جوانان حاضر در جلسه افزود: هرکدام از شما می‌توانید یک گام برای آمادگی ظهور بردارید. درس خواندن و افزایش دانش، حضور در مسجد و هیئت، مشارکت در فعالیت‌های فرهنگی و مهدوی، خدمت به مردم و تربیت خود و دیگران، همگی بخشی از این مسیر است.
وی با تأکید بر اینکه انتظار نباید صرفاً در حد علاقه قلبی و سخن باقی بماند، گفت: انتظار واقعی یعنی انسان وارد میدان عمل شود. کسی که منتظر امام زمان(عج) است باید از امروز خود را برای سربازی حضرت آماده کند. باید مراقب باشیم همان اتفاقی که در تاریخ برای برخی از یاران امام حسین(ع) رخ داد، تکرار نشود. کسانی که امام خود را می‌شناختند، اما در لحظه امتحان نتوانستند در کنار او بایستند، نشان می‌دهند که شناخت به‌تنهایی کافی نیست و انسان باید از نظر ایمان، اراده و عمل نیز تربیت شده باشد.
شهریاری خاطرنشان کرد: امروز وظیفه ما این است که خودمان را آن‌قدر تربیت کنیم که در زمان ظهور، اهل تردید و عقب‌نشینی نباشیم و بتوانیم در کنار امام عصر(عج) قرار بگیریم. همین حضور در مهدیه خانگی و گفت‌وگو درباره امام زمان(عج) می‌تواند یک گام عملی در مسیر آمادگی برای ظهور باشد؛ به شرط آنکه این جلسات به شناخت، تربیت، مسئولیت‌پذیری و اقدام عملی منجر شود. ظهور از اراده و آمادگی تک‌تک ما آغاز می‌شود و هر اندازه در مسیر معرفت، تربیت، علم، خدمت و عمل صالح حرکت کنیم، یک گام به جامعه منتظر واقعی نزدیک‌تر شده‌ایم.
